Polskie-Forum.pl


Wolne i niezależne forum dyskusyjne / opinie polityczne / aktywność obywatelska / patriotyzm / Polska / wolna dyskusja


Wszystkie czasy w strefie UTC + 1




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 24 ]  Przejdź na stronę 1, 2  Następna strona
Autor Wiadomość
 Tytuł: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 16 sty 2013, 09:04 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Jutro już kolejna rocznica śmierci wielkiego Artysty.
Co roku wraca ta sama nostalgia i podpowiada, że trzeba wspominać, że trzeba wydobywać z życia człowieka to, co czyniło go artystą.


Zapomniana piosenka, gdzieś pod sercem ukryta...

Aleksander Markowski

Odeszli wspaniali ludzie. 17 stycznia zmarł Czesław Niemen, kompozytor, piosenkarz, poeta. 5 marca zmarł Jeremi Przybora, poeta, piosenkarz, współtwórca, z Jerzym Wasowskim, „Kabaretu Starszych Panów”. Jerzego Wasowskiego także już nie ma wśród nas. Pozostały piosenki... Piosenki Czesława Niemena, naznaczone tragizmem i tęsknotą za Dobrem i Miłością. Piosenki Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, pełne ciepłego uśmiechu i łagodności. Piosenki Niemena i „Starszych Panów” tak różne, a przecież łączy je to, co w nich najistotniejsze – ludzka Dobroć. Dziękujemy Wam, Kochani, za tę Dobroć ofiarowaną naszym sercom. W podzięce przyjmijcie ocaloną od zapomnienia piosenkę, trochę nostalgiczną i rozmarzoną. Jej tytuł – Powróćmy jak za dawnych lat...

Jak za dawnych lat... 1936 r.

piosenka z filmu Manewry miłosne, tango

Słowa: Jerzy Jurandot
Muzyka: Henryk Wars

Świat nasz wyglądał jaśniej
Kiedyś, za dawnych dni,
Gdy się wierzyło w baśnie,
Gdy się wierzyło w sny...
Jakież rozkoszne dreszcze
Bajki budziły w nas!
Wróciły w tę przeszłość jeszcze raz.

Powróćmy jak za dawnych lat
W zaczarowany bajek świat,
Miłością swoją w piękną baśń
me życie zmień,
Za siódmym morzem, z dala stąd
Znajdziemy czarodziejski ląd
I szczęście da nam każda noc
i każdy dzień...
I w bajce to nie będzie cud,
Że księcia los z kopciuszkiem splótł,
Że nagle jakiś dobry duch
Obudził miłość w sercach dwóch...

Powróćmy jak za dawnych lat
W zaczarowany bajek świat,
I w życiu może zdarzyć się
cudowna baśń...


http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedz ... 0412&nr=28


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 16 sty 2013, 10:34 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Jelenia Góra 2004 r.

„Non omnis moriar” – Requiem dla Czesława Niemena

Maria Suchecka

17 lutego w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego odprawiona została Msza św. w intencji zmarłego artysty, piosenkarza, muzyka Czesława Niemena. Eucharystii przewodniczył ks. Wojciech Dąbrowski. Mszę św. zamówiła Irena Kornacka pracująca w jeleniogórskim teatrze. Nabożeństwo zgromadziło środowisko artystyczne Jeleniej Góry, między innymi aktorów, muzyków i plastyków, a także przedstawicieli miejscowych władz, nauczycieli, działaczy kultury i inne osoby, którym pamięć zmarłego wokalisty, kompozytora i poety jest bliska.

Fascynacja

„Kiedy zmarł, postanowiłam zamówić Mszę św. w jego intencji” – powiedziała Pani Irena. – Wyniknęło to z potrzeby mojego serca, kiedy zrozumiałam, że już nic więcej nie mogę dla tego wielkiego artysty i wspaniałego człowieka zrobić”. Pani Irena twórczość Czesława Niemena poznała jeszcze w dzieciństwie. To była tak głęboka fascynacja, że kiedy miała zaledwie dziesięć lat, napisała do swojego idola list. Poznała go osobiście już jako osoba dorosła, kiedy koncertował w jeleniogórskim teatrze. Potem były telefony, rozmowy, spotkania. Zapamięta go jako niezwykle ciepłego człowieka, posiadającego dar słuchania innych, człowieka, z którego emanował spokój. Kiedy w nocy, słuchając swojej ulubionej radiowej Jedynki, usłyszała wiadomość o śmierci Czesława Niemena, uświadomiła sobie, jaka to niepowetowana strata dla niej i dla wszystkich, których duchowość i wrażliwość formowała się pod wpływem tego artysty. „Bardzo życzyłabym młodym, wstępującym w życie ludziom takich wyznaczników wartości, jakie miało moje pokolenie” – powiedziała Irena Kornacka.

Misterium

Kilkuset starszych i młodszych uczestników Mszy św. w piękny sposób zostało wprowadzonych w nastrój Eucharystii, wysłuchując muzycznej wersji „Ośmiu Błogosławieństw”. Nagranie to powstało podczas ostatniej pielgrzymki Ojca Świętego do Polski. Jednym z wykonawców był Czesław Niemen. Nie wahał się ani chwili, kiedy zaproponowano mu udział w zespole, który dla Jana Pawła II zaśpiewał ten tekst z Nowego Testamentu. Rozpoczynając Mszę św., celebrans ks. Wojciech powiedział, że o tym modlitewnym spotkaniu zostały powiadomione żona i córki artysty i zapewniały, że o tej samej godzinie będą jednoczyć się z jeleniogórzanami w pamięci o zmarłym. Czytanie mszalne i modlitwę wiernych odczytał Wiesław Komasa, aktor, profesor Akademii Teatralnej w Warszawie. Cztery sekwencje z modlitwy wiernych były wiernym powtórzeniem słów, które wybrzmiały w Warszawie podczas liturgii pogrzebowej. Wiesław Komasa po Mszy św. recytował teksty Norwida, Leśmiana i Brandtstaettera, a norwidowskie słowa: „Czemu cieniu odjeżdżasz” nabrały w tym momencie szczególnej wymowy. Na koniec, przy wygaszonych światłach, przejmująco zabrzmiał śpiew Czesława Niemena z nagrania, które przygotowano na to pełne zadumy misterium.

Oczy pełne łez

Wśród uczestników liturgii w skupieniu opuszczających kościół była Maria Wasilewska. „Wzruszyłam się do łez – powiedziała, gdy z Grażyną i Stanisławem Sołtysami zatrzymali się pod drzewami otaczającymi kościół, żeby na świeżo podzielić się wrażeniami. – Przecież ja z Czesławem chodziłam w Dziewieniszkach do jednej szkoły. To było przed maturą, kiedy w naszej «dziesiatiletce» zjawił się nowy chłopak. Wysoki, szczupły, czarnowłosy bardzo podobał się koleżankom, tym bardziej, że pięknie śpiewał na szkolnych uroczystościach”.
Za mało nam było tej rozmowy pod kościołem, więc już u mnie spotkałyśmy się z Panią Marią raz jeszcze, żeby pogłębić ten nieoczekiwany kresowy wątek. Jak się okazało, Dziewieniszki od Wasiliszek oddzielała tylko symboliczna granica, ale sytuacja w obu republikach ZSRR (białoruskiej i litewskiej) była nieco inna. Czesław uczył się w białoruskich Wasiliszkach. Ponieważ pochodził z wierzącej rodziny, a na dodatek śpiewał w kościele, wyrzucono go ze szkoły. Szczęśliwym trafem w Dziewieniszkach miał krewnych i dzięki nim mógł kontynuować naukę w litewskiej szkole, gdzie już nie było aż takiego prześladowania wierzących. Ojciec Czesława naprawiał organy, stroił pianina i jak mówiono, sam był muzykalnym człowiekiem, a syn dziedziczył po nim talent. „To był, jak dobrze pamiętam 1956 r. Rozumiałam doskonale, co przeżył, bo i mnie zdarzyło się coś podobnego. Żeby nie rzucać się w oczy, chodziłam do parafialnego kościoła w Gieranionach. Ktoś o tym doniósł i matematyk wyrzucił mnie z klasy” – wspomina Pani Maria. „To był świetny nauczyciel, ale zajadły, nieprzejednany komunista. Jego żona, moja wychowawczyni, była zupełnie inna, podobnie jak dyrektor, który po tym, jak przez tydzień nie pojawiałam się na zajęciach, przyszedł do naszego domu i powiedział, że mam wrócić do klasy”.
Teraz Dziewieniszki (przed wojną powiat Oszmiany, obecnie Soleczniki) od Gieranionów dzieli prawdziwa litewsko-białoruska granica i kiedy państwo Wasilewscy jadą odwiedzić krewnych w Wilnie, aby pomodlić się nad grobami bliskich na parafialnym cmentarzu w Gieranionach, muszą uzyskać wizę, żeby tam bezpiecznie dotrzeć. Rodzinne strony opuścili w 1959 r., w czasie ostatniej repatriacji Polaków z Kresów. Zawsze przeżywają w tym miejscu wiele wzruszeń. Właśnie w Gieranionach 47 lat temu brali ślub i kiedy patrzą na swój dawny parafialny kościół, przypomina im się historia miłości Barbary Radziwiłłówny i Zygmunta II Augusta, który właśnie tutaj w 1547 r. poślubił swoją ukochaną.

* * *

W piątek odbył się pogrzeb Czesława Niemena i właśnie na ten pamiętny weekend córka państwa Wasilewskich, Janina Wiśniewska wyjechała służbowo do Warszawy. Na żałobne egzekwie nie zdążyła, ale zjawiła się w niedzielę na miejscu, gdzie spoczęły prochy artysty i położyła tam od swojej mamy bukiet kwiatów, które wtopiły się w stos wieńców i wiązanek. „Non omnis moriar...”

http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedz ... 0411&nr=59


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 16 sty 2013, 19:14 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Czy mnie jeszcze pamiętasz?

Ks. Włodzimierz Kwietniewski

Późna godzina nocna. Przyciszony odbiornik radiowy sączy łagodną muzykę. Lubię pracować w towarzystwie spokojnej, łagodnej muzyki. Przerwa na kolejne wiadomości, podobne jak seryjne egzemplarze. Lecz jedna wiadomość wzmaga moją uwagę. Jest tak niewiarygodna, że zaskakuje totalnie, a zaraz potem budzi żal i smutek. Z trudem dociera do umysłu, że zmarł... Czesław Niemen, wielki artysta kompozytor, piosenkarz, ulubieniec tłumów, człowiek wielu zainteresowań.

Wiedziałem, jak inni w Polsce, o jego nieuleczalnej chorobie. Pamięć przywołuje obraz młodego artysty, ubranego trochę inaczej niż pozostali, śpiewającego, grającego i tworzącego odmiennie od utartych standardów. Ileż zdziwienia, uśmiechów czy nawet oburzenia, budził wtedy. A przecież całym sobą protestował przeciw zakłamaniu tamtych lat. Życie społeczeństwa widziane jak gładko uczesane włosy, nienaganny strój, spokojny, opanowany głos, odczuwał artysta jedynie jako maskę, pozór. Pod powierzchnią tej skorupy wrzało piekło samolubstwa, donosicielstwa towarzyszącej mu epoki i znaczenia za wszelka cenę. Czesław Niemen protestował przeciw takiej rzeczywistości swoim odmiennym wyglądem, czarnym strojem, wyjątkową barwą głosu, jakże delikatną i niezmiernie ekspresyjną intonacją. Dobrze odbierany był przez znawców, przyjaciół i wielbicieli. Tak też było w sztandarowym protest songu „Dziwny jest ten świat”. Niektórzy wtedy nie rozumieli takiego śpiewania. Pomijano niezwykłą dynamikę i ekspresję wykonania, wyjątkowy klimat piosenek mówiąc, że to wielki krzyk. Tak, to był wielki krzyk, krzyk protestu przeciwko ówczesnemu zakłamaniu, przyklaskiwaniu, obłudzie i złu, a także owacji dla przeciętności.
A wielki artysta pokazał, że jego śpiew, to nie tylko krzyk. Ileż spokoju, tęsknoty, nostalgii czujemy w jego „Wspomnieniu”. Jak pięknie oddał klimat, kolor i zapach polskiej jesieni oraz zanurzonego w nim człowieka. Ileż spokoju, tolerancji i ciepła jest w utworze „Pod papugami”. Słuchając „Snu o Warszawie” jesteśmy zaskoczeni, ile miłości, tęsknoty, serca do Warszawy, do polskości, pozostawił w swoim głosie. Prawie mamy przed oczami kolory nadwiślańskiego świtu w stolicy. Nie była mu obca polska ziemia i polska wieś. Poświęcił jej wiele utworów pełnych zakochania w krajobrazie polskiej ziemi i uznania dla życia polskiej wsi. A życie takie, to nie tylko praca na roli. Jest w nim także miejsce na prawdziwą wielką miłość i autentyczną radość. Wyrazem tego jest dla mnie wykonywany w radosnej tonacji utwór „Płonąca stodoła”.
Czesław Niemen podkreślił w swojej twórczości wielkość i piękno polskości, narodowej godności, jak choćby w dawno słyszanej a tak pięknie wykonanej pieśni wojsk Krzywoustego po przyłączeniu Pomorza. Słowa tej pieśni zapisane są w „Kronice” Galla Anonima. Jakże dostojna jest melodia tej pieśni, z jakim wyczuciem interpretacji wydobyta treść słów, z jaką znajomością warsztatu muzycznego ożywa historia Polski w rytmie i harmonii. Słuchając jej zdaje się, że tak samo brzmiała w ustach rycerzy z początku XII wieku.

Twórczość Czesława Niemena cechuje wielki talent, oryginalność interpretacji, samorodność harmonii i brzmienia często przypominającego łkanie dziecka, zbuntowanego dziecka, którego zawiodły i osamotniły marzenia oraz ideały.

W dniu pogrzebu wielkiego artysty środki masowego przekazu nadawały przebój „Dziwny jest ten świat”. A mnie w pamięci powracały słowa innej piosenki, jak gdyby pytanie artysty „Czy mnie jeszcze pamiętasz?” Pytanie z innej rzeczywistości, może z wieczności.
Jego twórczość towarzyszyła mi od wielu lat i tak jak innym mieszkańcom polskiej ziemi wrosła w pamięć, w kulturę nie tylko narodu, w kulturę muzyki a także i świata. Niezapomniane melodie, często słyszane z odbiorników radiowych czy telewizyjnych, nadal będą wypływać na powierzchnię czasu, stawiając przed oczy postać skromnego, trochę ascetycznego artysty z iskrą Bożego talentu dla nas.

http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedz ... 0803&nr=59


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 17 sty 2013, 08:39 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Pamiętajmy Niemena

Krzysztof Kąkol

Czesław Niemen zmarł 17 stycznia 2004 r. Mija już dziewięć lat od przedwczesnej śmierci wielkiego artysty
Sympatykom twórczości artystycznej Niemena pozostały nagrania. Ale nie tylko, żywa pozostaje też pamięć. W kraju, a także za granicą – w Austrii, Niemczech, USA – odbywają się liczne imprezy upamiętniające znakomitego artystę.
Imprezy są cykliczne i jednorazowe, czasem okolicznościowe, te znane szerokiej publiczności z transmisji telewizyjnych, jak koncert „Czas płynie jak rzeka” – podczas 41. MFP w Sopocie w 2004 r., Wieczór poświęcony Niemenowi TVN Sopot Festival 2009 czy Festiwal Twórczości Niezapomnianych Artystów Polskich, edycja 2009 r. w Operze Nova w Bydgoszczy, nazwany „Pejzaż bez Ciebie – Czesław Niemen”.

Koncerty pamięci

Spośród wielu koncertów poświęconych twórczości Czesława Niemena wspomnieć należy 1. Festival Niemen – Pamięć w dniach 24-26 marca 2011 r. w Bielsku-Białej. Były to dwa recitale wypełnione piosenkami Niemena we własnych interpretacjach Grażyny Łobaszewskiej & Ajagore i Stanisława Soyki z zespołem. Trzeciego dnia festiwalu wystąpiła gwiazda estrady włoskiej Farida, znana polskiej publiczności z uczestnictwa na X MFP Sopot’70, na którym zdobyła Nagrodę Dziennikarzy, a następnie odbyła trasę koncertową po kraju pod nazwą „Niemen przedstawia Faridę”. Farida zaśpiewała kompozycje Czesława Niemena, „La musica magica” i „Io senza te” („Ja bez niego”, oryginalny tekst „Dziwny jest ten świat”).

Festiwal pamięci

Do przedsięwzięć kultywujących pamięć o twórczym udziale w rozwoju polskiej muzyki rozrywkowej Czesława Niemena i legitymujących się wieloletnią, coroczną kontynuacją należy Festiwal Młodych Talentów NIEMEN NON STOP w Polskiej Filharmonii Sinfonia Baltica w Słupsku. To największe w kraju święto muzyki Czesława Niemena, trwające trzy dni. Festiwal, od dwóch lat o zasięgu międzynarodowym, organizowany jest z myślą o młodych, w wieku 15-28 lat, początkujących talentach, którzy w trudnych wokalnie, ale pięknych i bogatych pod względem melodycznym piosenkach Niemena prezentują publiczności i jurorom swoje umiejętności muzyczne.

Premierowy festiwal odbył się w 2006 r., a pierwszym wykonawcą, który wystąpił na scenie, był Tomasz Jaśkiewicz, gitarzysta Niemena z zespołu „Akwarele”. Muzyk wykonał na gitarze swoją słynną solówkę z piosenki „Dziwny jest ten świat” Czesława Niemena.
Pierwszego dnia jury wyłania Złotą Dziesiątkę spośród wcześniej zakwalifikowanych wykonawców do Konkursu Scen@niemena, drugiego dnia – jego laureatów, w tym przyznaje Grand Prix Festiwalu. Na każdy festiwal zapraszane są gwiazdy polskiej sceny muzycznej. Przez festiwalową publiczność byli oklaskiwani m.in.: Helmut Nadolski, Marek Bałata, Artur Dutkiewicz, Ewa Bem, Wojtek Korda, Ania Rusowicz czy dwukrotnie Stanisław Soyka z zespołem. Organizatorem festiwalu, odbywającego się w październiku, jest Młodzieżowe Centrum Kultury i Stowarzyszenie Nota Anamnesis ze Słupska. NIEMEN NON STOP towarzyszą imprezy okołofestiwalowe. Są to: warsztaty wokalne dla uczestników konkursu piosenki i panele dyskusyjne „Norwid – kolebka pieśni: od poezji do rocka”, którego moderatorem jest Roman Radoszewski, autor książki „Czesław Niemen. Kiedy się dziwić przestanę”. Od trzech lat festiwalowi towarzyszą wspaniałe spektakle pantomimy, do muzyki Niemena, przygotowywane przez słupski Teatr Tańca ENZA.

Dzień i Festiwal Niemena

Innym przedsięwzięciem jest Dzień Niemena w Amfiteatrze im. Czesława Niemena w Olsztynie. Impreza organizowana pod koniec lipca lub na początku sierpnia przez Miejski Ośrodek Kultury w Olsztynie. Dzień Niemena zaistniał w roku 2008 – roku nadania amfiteatrowi jego imienia. W amfiteatrze występują zaproszeni znani krajowi artyści prezentujący utwory z repertuaru Czesława Niemena. W 2011 r. był nim Janusz Radek z zespołem Tomasza Filipczaka, ze spektaklem muzycznym „Dziwny ten świat – opowieść Niemenem”, a w 2012 r. Grażyna Łobaszewska & Ajagore.
Festiwal Piosenki im. Czesława Niemena w Luboniu k. Poznania to impreza jednodniowa o zasięgu ogólnokrajowym dla młodych, w wieku 16-28 lat, początkujących wokalistów. Po trzeciej edycji nastąpiła zmiana formuły festiwalu i ubiegłoroczny – 29 września – odbył się jako IV Ogólnopolski Festiwal Piosenki w Luboniu bez udziału twórczości Niemena. Organizatorami festiwalu są Urząd Miasta Luboń, Policealne Studium Piosenkarskie im. Czesława Niemena w Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu i Stowarzyszenie Muzyczne Vividus.

Konferencje

Konferencje naukowe poświęcone muzyce rockowej organizowane są w Tułowicach od 2009 r. przez Instytut Filologii Wschodniosłowiańskiej Uniwersytetu Opolskiego, a ich pomysłodawcą był dr Radosław Marcinkiewicz. Na konferencji wielu autorów referatów podjęło problematykę twórczości Czesława Niemena. W przekonaniu uczestników konferencji, jak zauważył prof. dr hab.Wojciech Chlebda: – Niemen był jednym z najistotniejszych zjawisk polskiej kultury powojennej, zjawiskiem tyleż muzycznym w ścisłym sensie tego słowa, ile też literackim i artystycznym w ogóle, wreszcie – społecznym, jak cała muzyka, literatura i kultura rocka. Po spotkaniach powstają pokonferencyjne tomy naukowe w serii Unisono.

Zloty miłośników

Ogólnopolski Zlot Miłośników Muzyki Czesława Niemena to najstarsza impreza dedykowana artyście. Pierwszy Zlot odbył się już w kilka miesięcy po śmierci Niemena w 2004 r. VIII i IX Zloty w latach 2011-2012 odbyły się w Łagowie Lubuskim, miasteczku malowniczo położonym wśród jezior i lasów bukowych.
Od pięciu lat Ogólnopolskie Zloty odbywają się pod auspicjami powstałego w 2008 r. Stowarzyszenia Pamięci Czesława Niemena w Świebodzinie, bowiem przyświeca im wspólna idea uchronienia piosenkarza od zapomnienia jako artysty i człowieka.

Ławeczka Niemena

Z inicjatywy Stowarzyszenia Pamięci Czesława Niemena w Świebodzinie powstała odlana z brązu, jedyna w kraju, plenerowa ławeczka Niemena, której twórcą był poznański artysta rzeźbiarz Robert Sobociński. Niemen siedzi na ławeczce, oparty o zapis nutowy jego piosenki „Dziwny jest ten świat”. Ławeczka zlokalizowana została w Świebodzinie, w mieście, gdzie mieszka rodzina Wydrzyckich, z którą Niemen-Wydrzycki był bardzo zżyty, którą często odwiedzał, i gdzie wypoczywał. Tu przygotował kilka programów muzycznych i kilka razy koncertował. Uroczyste odsłonięcie ławeczki nastąpiło w 70. rocznicę urodzin Czesława Niemena – w 2009 r. w obecności pani Jadwigi Wydrzyckiej-Bortkiewicz, rodzonej siostry artysty i jej męża Kazimierza oraz stryjecznego rodzeństwa.
Stowarzyszenie jest wydawcą w 2010 r. książki poświęconej Niemenowi. Jest to opracowanie pt. „Czesław Niemen w Świebodzinie”, autorstwa Jana Edwarda Czachora. Z kart publikacji można dowiedzieć się także o działalności Stowarzyszenia. W ubiegłym roku, 15 stycznia, zorganizowało w świebodzińskim kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski koncert wspomnieniowy „Bóg – Człowiek – Ojczyzna w twórczości Czesława Niemena”.

Rodzinnie przy muzyce Niemena

Na Ogólnopolskie Zloty Miłośników Muzyki Niemena przybywa rokrocznie kilkadziesiąt osób z różnych stron kraju, w różnym wieku – od studentów po osoby pamiętające Niemena z wczesnych lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku.
Uczestników Zlotów swoją obecnością zaszczycają najstarsza córka Niemena – Maria, siostra Niemena – Jadwiga i stryjeczne rodzeństwo – Urszula, Halina, Romuald, Jerzy i Jan. Mentorami spotkań, z potrzeby serca, są Jerzy Wydrzycki i prezes Stowarzyszenia Jan E. Czachor.
Zloty to sympatyczne spotkania towarzyskie, podczas których, przy muzyce Niemena, integruje się wielka rodzina, dysponująca nieskończoną liczbą wspomnień i informacji o Czesławie Niemenie. Zloty przynoszą uczestnikom także niezapomniane artystyczne doznania.
Jednym z tych szczególnych był koncert 18 czerwca 2011 r. w amfiteatrze w Łagowie. Amfiteatr na pół tysiąca osób zgromadził ok. 800 osób chętnych wysłuchania zapowiadanego przez „Gazetę Lubuską” i plakaty koncertu „Czesław Niemen – Wspomnienie”. Koncert na bardzo wysokim poziomie artystycznym zapewnili wykonawcy w osobach: solistki Danuty Urbańskiej ze Świebodzina, Jarosława Królikowskiego – tenora opery wrocławskiej i zielonogórskiego barda Macieja Wróblewskiego (autora tekstu i muzyki oraz wykonawcy pieśni „Chrystus Król Świebodziński”, utrwalonej na CD, „Christus Vincit”…). Profesjonalną narrację koncertu zapewnił Jerzy Wydrzycki, wieloletni elektroakustyk koncertów Niemena. Publiczność amfiteatru oklaskami na stojąco podziękowała duetowi – Danucie Urbańskiej i Jarosławowi Królikowskiemu za brawurowe wykonanie „Dziwny jest ten świat”, zmuszając artystów do bisu.

Miłą niespodzianką dla publiczności amfiteatru był niezapowiadany wcześniej występ siedmioletniej Julii, wnuczki Czesława Niemena, córki Marii.
Julia, w hołdzie dziadkowi, zagrała na skrzypcach Koncert h-moll op.35 Oskara Riedinga, prezentując się publiczności tak jak doświadczona artystka, a był to jej pierwszy występ przed tak licznym audytorium. Publiczność nagrodziła Julię długimi, gromkimi brawami.
Julii należy życzyć, by była kontynuatorką pięknych tradycji muzycznych rodziny Wydrzyckich.

http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedz ... 1302&nr=32


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 17 sty 2013, 16:56 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Czesław Niemen w Wałbrzychu – dziewiąta rocznica śmierci

Obrazek

Dziś, czyli 17 stycznia 2013 roku, obchodzimy dziewiątą rocznicę śmierci Czesława Niemena.Napisał do nas Leszek Botwina, który wspomina wspaniałego muzyka Czesława Niemena, a trzeba pamiętać, że dziś przypada rocznica śmierci tego wielkiego kompozytora.

„Z łezką w oku wspominamy tego kompozytora, wokalistę, multiinstrumentalistę, aranżera, poetę, autora, malarza, producenta płytowego. Był człowiekiem renesansu, autorem kilkudziesięciu płyt gramofonowych i kompaktowych, twórcą muzyki do 13 filmów i 24 spektakli teatralnych. Był jednocześnie artystą odtrącanym, dręczonym, ale i wielbionym.

Dziś możemy powiedzieć, że był jednym z najważniejszych twórców muzycznej pop- kultury XX wieku w naszym kraju. Czesław Niemen kilkanaście razy odwiedzał Wałbrzych i pozostawił swoje tu ślady pisząc muzykę do dwóch sztuk teatralnych dla naszego teatru.

Przypomnijmy, w 1975 roku napisał muzykę do sztuki "PARADY", Jana Potockiego, reż. Bernard Ford Hanaoka. Premiera sztuki odbyła się 6 września 1975 roku na scenie plenerowej Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu, w zamku Książ. W 1976 roku powstała muzyka do sztuki "CYD" Pierre Cornellie - w transkrypcji Stanisława Wyspiańskiego, reż. Ford Hanaoka. Premiera miała miejsce 13 czerwca 1976 roku.

Sugeruję kierownictwu Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu, ze względu na pamięć o Czesławie Niemenie, aby powrócić do tych sztuk, z tą wyjątkową muzyką. Wydaje mi się również , że w naszym teatrze powinna też znaleźć się skromna tablica pamiątkowa, informująca o obecności Czesława Niemena w naszym teatrze. Liczę na poparcie przyjaciół internetowych i ośrodków kultury – kończy Leszek Botwina".

http://www.walbrzyszek.com/news,single, ... icle,18040


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 17 sty 2013, 17:01 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
9 lat bez Czesława Niemena. Niezapomniane występy w Opolu

Po raz pierwszy Czesław Niemen wystąpił w Opolu w 1963 r. na I Festiwalu Polskiej Piosenki. Zaprezentował własną kompozycję "Wiem, że nie wrócisz", która nie została wówczas zauważona. Cztery lata później było już zupełnie inaczej: wykonał utwór "Dziwny jest ten świat", wzbudzając ogromne zainteresowanie. Piosenka błyskawicznie stała się polskim protest-songiem i hymnem młodzieży końca lat sześćdziesiątych. Przypomnijmy jego występy na deskach opolskiego amfiteatru:

Co się stało z moim snem? - Opole 1975r.



Co się stało matko z moim snem Czesław Niemen-Opole 1975 (K.Gartner-E.Bryl)

Co się stało matko z moim snem ?
Co się stało matko, co się stało ?
Dawniej pod bukowym liściem umiałem zasnąć
Teraz się przewracam na białych prześcieradłach.
Co się stało matko, matko z moim snem ?
Ledwo pod powieką zacznie mi gasnąć światło
Już przychodzą zmory, już snują w uszy słowa
Które sam mówiłem tak ,wykręcone nagle
Garbate, szpotawe, obce a moje.
Co się stało matko ?
Co się stało matko, matko z moim snem ?
Potem nimi mieszam w gliniastej breji,
Wyrywając ręce lepię coś z trudem.
Ale wciąż wyłażą spod moich palców.
Co się stało matko ?
Co się stało matko, matko, matko z moim snem ?

Roku tego było najgorzej.
Leżeliśmy z bratem w małej ziemiance.
Brat od głodu miał całe nogi we wrzodach.
Kolegów naszych wybito.
Pamiętam, jak płakał mój brat najmłodszy.
Łzy mu zamarzały na siwej brodzie,
Bo się nagle biały, cichy jakby gołąbek zrobił
Na naszym wygnaniu.
Wszyscy tam cichli nagle.
Milkli o świtaniu. Milkli.

O świtaniu, o świtaniu,
O świtaniu, w tej okrutnej godzinie,
O świtaniu, tu się sny zlatują,
O świtaniu, gdzieś od rodzinnych domów,
O świtaniu, z dzieciństwa miłego.
O świtaniu, ktoś krzyknął czasem,
O świtaniu, widziałem kolegów !
Co się stało matko z moim snem ?
O świtaniu, kiedy nad ranem
O świtaniu, nagle umierali ,
O świtaniu, chociaż budzili się potem,
O świtaniu, stawali do naszej krwawej pracy.
O świtaniu, już byli trupami, trupami.
O świtaniu, które się jeszcze trochę wlokły
O świtaniu, wlokły razem z nami zanim upadły.
Co się stało matko ?
Co się stało z moim snem ?


http://opole.gazeta.pl/opole/56,35086,1 ... stepy.html


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 16 lut 2013, 14:26 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Kultura, to duchowa, niemal magiczna energia, charakterystyczna tylko dla człowieka. Kultura to równoległy świat w stosunku do świata natury, stworzony przez człowieka i dla człowieka. To kultura podnosi człowieka z płaskiej, doczesnej przestrzeni zwanej potocznie „tu i teraz” i podnosi go do pozycji stojącej, do wymiaru wertykalnego pozwalając wykształcać mu w sobie samym przestrzeń duchową. To kultura pozwala człowiekowi żyć przeszłością w teraźniejszości dla przyszłości. To poprzez utożsamianie się z kulturą w człowieku wykwita wrażliwość, moralność, sumienie, godność, wreszcie człowieczeństwo. To poprzez kulturę pojawia się w człowieku głód duchowy i otwiera się w nim okno wewnętrzne na transcendentny wymiar rzeczywistości.
Kulturę tworzą ludzie, tworzą ją również narody. Kultura charakteryzująca życie zbiorowe narodu nazywana jest cywilizacją. Polska kultura wykształciła najwspanialszą formę kultury organizującą wewnętrzną strukturę społeczną, czyli cywilizację łacińską. W tym duchu postępował rozrost polskiej kultury, aż do czasu pojawienia się w życiu naszego narodu karykatury państwa zwanej peerelem. Kolejny karłowaty pomiot peerelu, zwany III RP uczynił wszystko co możliwe, aby rozwój naszej kultury nie tylko się zatrzymał, ale wręcz zredukował. Wydziedziczono nas z naszego dorobku i wielu z nas uczyniono współczesnymi ignorantami, przekonanymi o swojej wyjątkowości i niepowtarzalności, czyli przekonanymi o … niczym.
Ta współczesna karłowaciejąca kultura, stopniowo, acz konsekwentnie pozbawia nas wszystkiego co najwspanialsze w naszej polskiej przestrzeni duchowej. Wydrapano już wiele z naszej świadomości, z naszej tożsamości. Szczególnie w młodszym pokoleniu wiemy coraz mniej o sobie. Zapominamy stopniowo wszystkiego co stanowiło nas przez wieki.
Takim niewygodnym dla współczesnej pseudokultury stał się Czesław Niemen. Dziś przypadają Jego urodziny. Poza kilkoma pasjonatami, oficjalny świat III RP nie przypomni nam ani Niemena, ani Jego wspaniałej twórczości.

Odpowiedzmy sobie na pytanie komu jest dziś potrzebny Niemen i Jego dzieła, a komu jest on całkowicie zbyteczny?
Jedni z nas jeszcze choć trochę, choć częściowo tkwią w cywilizacji łacińskiej i ich ducha ożywia przekaz utworów Niemena. Ale wielu z nas jest już sierotami, sierotami których Matka - Kultura już nie istnieje. Im Niemen już nie jest do niczego potrzebny. Potrafią być może zachwycać się jedynie walorami wokalu, brzmienia, lecz nie są w stanie dostrzec, ani odebrać nic więcej. Niemen dosypał do duchowego skarbca polskiej kultury wiele drogocennych dzieł.
Za to jesteśmy mu wdzięczni i niestety wciąż czekamy na upublicznienie tego co z takim zaangażowaniem i pasją tworzył.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 17 lut 2013, 11:04 
Offline
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 12:02
Posty: 37605
Aerolit napisał(a):
Odpowiedzmy sobie na pytanie komu jest dziś potrzebny Niemen i Jego dzieła, a komu jest on całkowicie zbyteczny?

I tu twórczość Czesława Niemena może być użyta za papierek lakmusowy oddzielający Polaków od tych, co Polaków udają.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 18 lut 2013, 09:08 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Asindziej napisał(a):
Aerolit napisał(a):
Odpowiedzmy sobie na pytanie komu jest dziś potrzebny Niemen i Jego dzieła, a komu jest on całkowicie zbyteczny?

I tu twórczość Czesława Niemena może być użyta za papierek lakmusowy oddzielający Polaków od tych, co Polaków udają.

Słuszna racja, choć wydaje się, że takie rozumienie można stosować jedynie do ludzi świadomych, czyli do przypadków świadomych Polaków i świadomych antypolaków. Mniej świadomi są znacznie słabiej rozeznani w motywach działania zarówno wybitnych Polaków, jak i ich zagorzałych wrogów.
Ci co wypowiadają się publicznie zwykle są świadomi swojego stanowiska i sami, automatycznie, segregują się na zatroskanych o Ojczyznę i tych co Ojczyznę poniewierają. W mediach mętnego nurtu szkalowanie Polski, Jej historii, kultury jest bardzo zaawansowane, również przemilczanie tego co stanowi perły polskiej kultury, to jeden ze sposobów walki z polskością. Tak jest z Niemenem, twórczość jest przemilczana, a sam Niemen jako człowiek, często jest przedstawiany niejednoznacznie. W naszych polskich mediach jak np. Radio Maryja, Telewizja Trwam jest sytuacja odwrotna. Te media odsłaniają przed słuchaczami, widzami niezwykłe i wyjątkowe piękno polskiej kultury, czy godność i szlachetność polskiej historii.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 24 cze 2013, 07:08 
Offline
Moderator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 21 lip 2009, 10:40
Posty: 7524
Lokalizacja: Podlasie
To był najpiękniejszy moment całego festiwalu. Natalia przypomniała nam piosenkę swojego ojca "Dziwny jest ten świat". Przepięknie go zaśpiewała. Miało się wrażenie, że śpiewa razem z ojcem. Była to niezwykle wzruszająca chwila.

Opole 2013: Natalia Niemen największą sensacją

http://wideo.onet.pl/muzyka-opole-2013- ... Y.facebook



TVP Natalia Niemen podczas tegorocznej finałowej gali festiwalu w Opolu wykonała utwór "Dziwny jest ten świat" Czesław Niemena. Wykonanie było tak intensywne i emocjonalne, że po występie publiczność wstała i zaczęła klaskać i przez dłuższą chwilę nie przestawała bić brawo. Z kolei, prowadząca koncert Maria Szabłowska nie mogła zebrać myśli i powtarzała tylko "Natalia Niemen, Natalia Niemen...".

Na koniec dodała, że ten występ był wydarzeniem równie wysokiej rangi co Czesław Niemen śpiewający tę sama piosenkę w 1967 roku.

Po występie Natalia Niemen napisała na swoim Facebooku, że ogromnie dziękuje wszystkim za wsparcie, słowa zachęty i modlitwę. "Nigdy mnie coś podobnego nie spotkało... Jestem ogromnie wzruszona" - napisała.

"Być może najbardziej wzruszającym momentem wieczoru był występ Natalii Niemen, córki Czesława Niemena, która "wspólnie z ojcem" zaśpiewała "Dziwny jest ten świat" – duet możliwy był oczywiście dzięki nowoczesnej technologii. I choć łatwo przy tym utworze polec, emocjonalna interpretacja Natalii była jak najbardziej zgodna z duchem oryginału" - pisał o występie w relacji Paweł Piotrowicz.

_________________
"W ciągu całego naszego życia widziałem w naszym kraju tylko dwie partie. Partię polską i antypolską, ludzi godnych i ludzi bez sumienia, tych którzy pragnęli Ojczyzny wolnej i niepodległej, i tych, którzy woleli upadlające obce panowanie."


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 17 sty 2014, 11:50 
Online
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 09:25
Posty: 30914
Dziś mamy kolejną już rocznicę odejścia na nieba łono, pielgrzymującego przez doczesność w latach 1939 – 2004 Czesława Niemena. Ta pielgrzymka kulturowo należała do najwspanialszych i najbogatszych w dziejach naszego narodu.
Jego dusza porywana niebiańskim natchnieniem, karmiła nas niezwykłym pięknem muzyki i artyzmu wokalnego.
Tak rzadko nam się ostatnio zdarza powiedzieć o kimś, że był człowiekiem prawym, że był człowiekiem dobrym, że był człowiekiem pięknym, że miał kręgosłup moralny, że z pokorą przyjmował to, co było obrócone przeciw Niemu.
Tacy ludzie zawsze są głosem Boga na Ziemi. Ale kto dziś zapędzony w kąt własnych spraw i sprawek, tak na to patrzy?
Ja dziękuję Bogu, że było mi dane żyć w tym samym czasie co On i poznać Jego dzieła.

Dobry Jezu, a nasz Panie daj mu wieczne spoczywanie.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 02 lut 2014, 12:14 
Offline
Moderator

Dołączył(a): 13 lip 2009, 12:02
Posty: 37605
http://polaki.org/?p=2536

KONCERT NATALII NIEMEN W GRODNIE

Koncert Natalii Niemen8 grudnia br. odbył się koncert Natalii Niemen w Grodzieńskim teatrze dramatycznym. Organizatorami były Konsulat Generalny Polski i lokalne władze Grodna. Polska piosenkarka śpiewała piosenki z twórczości Czesława Niemena.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 07 lut 2014, 00:54 
Offline
Czołowy Publicysta
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 09 wrz 2010, 16:02
Posty: 3223

_________________

Jaka nauka historii, taka lekcja przyszłości.

Jestem z tymi, którzy żeby lśnić, nie ubierają się w błyskotki kłamstwa. ;)




Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 02 lis 2014, 13:36 
Offline
Czołowy Publicysta
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 09 wrz 2010, 16:02
Posty: 3223

_________________

Jaka nauka historii, taka lekcja przyszłości.

Jestem z tymi, którzy żeby lśnić, nie ubierają się w błyskotki kłamstwa. ;)




Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Wspomnienie i pamięć
PostNapisane: 02 lis 2014, 13:54 
Offline
Czołowy Publicysta
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 09 wrz 2010, 16:02
Posty: 3223

_________________

Jaka nauka historii, taka lekcja przyszłości.

Jestem z tymi, którzy żeby lśnić, nie ubierają się w błyskotki kłamstwa. ;)




Góra
 Zobacz profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 24 ]  Przejdź na stronę 1, 2  Następna strona

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zalogowanych użytkowników i 1 gość


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  

Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Przyjazne użytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL
Nasi przyjaciele: Strony Patriotyczne
Linki pozycjonujące: Fenster aus Polen / Schüco Fenster / Drutex Fenster / Fenster Preise / Haustüren /